03-05-07

Verhuisd!

Een nieuwe gevel, een nieuw begin.

Voortaan vind je me hier.

23:05 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-04-07

Filmpke

Goede films zijn niet dik gezaaid. Maar deze verdient zeker een pluim. Schooooooon.
 

dagenzonderlief

.

23:33 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-07

de gevel-saga continues...

gevel

 

Mijn laatste week zwangerschapsverlof, het is mooi weer, de terrasjes lonken en ik kan thuis zitten om de gevelmannen binnen en buiten te laten.

Het duurt nu al welgeteld 4 weken, die gevelwerken. Dan komen ze wel, dan komen ze niet. Dan beloven ze dat ze zéker deze week klaar willen zijn, en dan laten ze zich weer 3 dagen of een week niet zien. Dan zeggen ze dat ze aan de achtergevel gaan beginnen, en dan zijn ze de volgende dag met te weinig man, zodat ze enkel aan de voorgevel nog wat kunnen voortprutsen... En het meest enerverende van alles is dat ze zelden of nooit laten weten wannéér ze gaan komen. Soms word er al eens een zeer zeldzame sms gestuurd, maar daar blijft het dan ook bij. En dan is het nog niet zeker dat er werkelijk gaat gebeuren wat er in de sms staat.

Aannemers 

 

10:18 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-04-07

keelpijn

Wat begon als een verstopte neus en een sporadisch hoestje is nu geëvolueerd tot een ontstoken keel en een hoofd dat elk moment kan exploderen van het snot dat onder druk staat. Auw auw, ik wist niet dat slikken zo'n pijn kon doen. 's Nachts word ik nu niet alleen wakker van een hongerige zoekende baby maar ook van een dichtgeslibd en schurend reuk- en slikorgaan. Ik probeer mezelf soelaas te brengen met kruidenthee en keelpastilles en zo nu en dan eens een dafalganneke.Molkosan_500_D En ja, ik weet het, Molkosan zou ook goed helpen maar omdat ik er, zelfs bij de aanblik van het flesje, spontaan van moet kokhalzen heb ik het nog altijd niet in huis gehaald. Welke gezonde eigenschappen men er ook aan toeschrijft, het blijft gewoonweg vies, bah!

 

 

Ooooh, wat zou ik nu graag mijn keel eens smeren met een goeie grog, op basis van wiskey of cognac of gin of eender ander sterk alcoholisch ontmettingsmiddel. Maar dan riskeer ik onze kleine bloem een delirium tremens aan te doen, dus toch maar niet.

Alhoewel...een slapende baby, en dan bedoel ik een echte uuuuuuren -aan- één stuk -slapende- baby...aaaaaah, dat zou nog het allerbeste medicijn zijn denk ik.

22:49 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-04-07

Bus

Bus 2

 

Omdat het zonnetje zich vandaag weer liet zien besloot ik om mijn oudste bloem te voet te gaan halen van school. Nou ja, te voet niet echt, want daarvoor heb ik toch iets teveel compassie met mijn voetjes. Dus nam ik  2 uurtjes voor het einde van de schooltijd de bus naar de stad.

Met een kinderwagen op de bus is echter een hele klus.Voordat je goed en wel bent ingestapt en de kinderwagen hebt geparkeerd, moet je wringen om je kaartje af te tikken. Om er terug af te moeten rij je gegarandeerd 3 of meerdere mensen over hun tenen en moet je zorgen dat de kinderwagen niet kapseist bij het uitstappen. Met een beetje geluk tref je wel eens iemand die zich niet te goed voelt om even te helpen.

Ik had moeten weten dat het met een kinderwagen, plus een 2,5 jarige vermoeide kleuter die geen busrijervaring heeft, én omstreeks het spitsuur, nog erger ging zijn.  Ja dus. De buschauffeurs in de stad zijn volgens mij dan ook de meest roekeloze mensen achter het stuur. Ze staan onder stress.  Ze remmen zo bruusk dat je je stevig moet vastklampen om niet op hun schoot terecht te komen. Ze voegen in zonder ook maar even in hun spiegel te kijken. En wat het allerergste is, ze sluiten de deuren voor je goed en wel bent uitgestapt. Met als gevolg een kleuter die, ondanks mijn vele waarschuwingen om zich goed vast te houden, toch valt en haar hoofdje flink stoot, ikke die bijna onderuit ga, een baby die begint te krijsen van de schrik en een halte gemist.

In het vervolg dus toch maar de fiets.

 

22:00 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-04-07

babybeentjes

Mollig, zacht en schattig

 

babybeentjes

 

Ah ja, en ze zijn identiek aan de benen van mammie.

 

12:53 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

One song a day keeps the doctor away!

Zing es een lieke.

11:55 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-04-07

K., de nieuwe kuisvrouw

Vandaag, klokslag 8.00 u stond ze aan de deur, precies zoals was afgesproken. Mijn welkome poetshulp. Ik had van de week express de living niet meer gestofzuigd, en de badkamer maar wat laten aanmodderen. Ook heb ik gisteren een fortuin uitgegeven aan nieuwe en goeie kuisproducten en dito materieel.

K. is een lief meiske van 22 jaar dat me, bij de eerste aanblik van mijn kinderen, vertelde dat ze zelf ook moeder is van 2 kindjes, van ongeveer dezelfde leeftijd nog wel.  Een late tienermoeder dus. "Amai zeg, moet ge niet profiteren van uw jeugd als ge zo jong zijt", schoot er door mijn hoofd, maar heb ik toch maar niet gezegd.

Na haar even wat wegwijs gemaakt te hebben is ze eringevlogen. Eerst boven en dan benenden. Nu ben ik niet van het controlerende, inspecterende, op-de vingers-kijkende-type, maar ik kon het toch niet laten om eens even de vingerproef te doen over de vensterbanken en de kasten. Die vingerproef doe ik trouwens ook steeds bij mezelf dus ik dacht wel dat het gepermitteerd was. Jammergenoeg was K niet geslaagd voor de proef. Bovendien was de kalkaanslag op de kranen het eerste dat er in mijn oog sprong toen ik de badkamer binnenkwam.  En ik had gisteren nog wel 3 euro uitgegeven aan zo'n speciaal spuitbuske waar ze reclaam voor maken op TV.  Ah ja, en ook de salontafel was nog steeds het mooie vettigevingertjeskunstwerk van mijn oudste, toen K reeds buiten was. Ik zal voor de volgende keer maar een lijstje maken zeker?

Verder was K wel lief, aangenaam en een tikkeltje naïef. Maar dus niet zo ondernemend en ervaren in de wereld van het kuisen. En jammer voor mijn Liefde was ze evenmin de droomvrouw uit zijn geile fantasieën. De vrijdagochtenden zullen voor hem dus minder spannend worden dan hij zich had voorgesteld

 

 

22:00 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-04-07

kleuterwaals

OK. Ik moet dringend een taalcursus volgen. En wel in de taal van mijn lieve kleuterdochter. In het begin verstond ik enkelvoudige woorden. En ook de combinaties van 2 enkelvoudige woorden verstond ik nog wel. Maar nu spreekt ze in hele onverstaanbare zinnen. Vooral als ze enthousiast is over iets dat ze heeft meegemaakt, haalt ze haar mooiste kleuterwaals boven. Dan hoor je zoiets als: "Mama! Euuuhm evele estesover habek enaas sterikaste huisje eeeeuuhhhm hbeeestere vogeltjes eeuhm aresteg met Opa!!, Kome kijke mama!"

Als we dan mee gaan kijken naar het vogelhuisje dat ze met opa gezien heeft, dan krijgen we er gratis en voor niks nog een becommentarieerde rondleiding bij: Oh kijk! Bestov stegenaber bealeste marelestke verovstar seffe rondbek geramstera keraberaderom vogeltje!!

Begrijpe wie begrijpe kan.

 

23:14 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-04-07

Zaaalig Paaasen

Pasen. Paashaas. Paasklokken...en natuuurlijk paaseieren. Een hele boodschappenmand vol, om precies te zijn. Omdat ik vorig jaar de helft heb moeten wegzwieren, waren de klokken dit jaar niet meer zo royaal bij ons. Bij tante J en Bomma en Bompa daarentegen had de paashaas echter niet op een eitje meer of minder gekeken. Letterlijk overal waar je keek zag je wel iets liggen. Eigenlijk viel hiermee het hele principe van 'eieren zoeken' in duigen, maar daar had onze oudste natuurlijk geen boodschap aan. Gretig begon ze aan haar zoek en raaptocht. Totdat ze, "ooooh kijk!!!", enkele cadeautjes ontwaarde tussen al die chocolade die toch maar hetzelfde smaakt. Een cadeautjes is natuurlijk veel leuker, dus toen werd het eieren zoeken eerder en opdracht dan een leuk spelletje.

Minpunt van deze paasdag was dat ik, tijdens het kinderen-en-eieren-in-de-auto-inladen-ritueel onze prachtige propvolle loodzware luiertas op straat heb laten staan. Ik kwam er pas achter toen we aan het restaurant waren aangekomen waar we onze paasmenu gingen degusteren. Buiten wat kinderkleding wat boekjes en veel luiers zat er niet veel in, gelukkig. Maar als je zoiets voorhebt in een stadsdeel dat begint met een "B" en eindigt op"Orgerhout", dan is de kans klein dat je zulk euvel ooit terug zult zien. Dus ik tijdens het eten maar heel de tijd hopen dat mijn twee schatten geen beiden een paasei in hun broek zouden produceren want ik zat dus zonder pampers.

Ach ja, ik zal er op deze mooie paasdag vast een kind gelukkig mee gemaakt hebben, denk ik dan maar. Urbi et Orbi. 

Hoewel ik toch liever de boodschappentas met paaseieren had laten staan (de gezondheid van mijn lever in mijn achterhoofd houdend)

 

22:07 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-04-07

Onze gevel

... staat al een week in de stellingen. Ze gaan hem plamuren en terug schilderen. Tenminste zo stond het in de offerte. De offerte die reeds dateerde van 2005, maar zo'n dingen schijnen normaal te zijn in de bouw. Toen ik aan de baas van de gevelwerkers vroeg hoe dat toch kwam dat de bouw altijd zo op zich laat wachten, kreeg ik een waterval van excuses gaande van "ik ben ziek, serieus ziek geweest, ge wilt niet weten hoe ziek ik ben geweest"," ik vind geen personeel meer tegenwoordig, ze beginnen allemaal op hun eigen" tot "vorig jaar zat het weer ons ook niet mee hè mevrouw"

 Nou ja, het kon me niks schelen, ik was al blij dat ze er waren.

Maar na 1 dag kapwerk stond onze norse buurman al tegen mijn Liefde te zagen over al dat stof dat er gemaakt wordt. Hij dreigde zowaar met het opsturen van de rekening van de kuisfirma (opgehevenvingersmiley!). Ik dacht in m'n eigen: jong ge moest eens weten hoeveel stof ik in de laatste 5 jaar van mijn leven heb opgeveegd, opgezogen, opgesnoven en waarschijnlijk ook heb opgegeten. Om maar te zeggen dat mensen soms kunnen zaaaaaagen en klaaaaaaagen, terwijl ze blij moesten zijn dat er een huis in HUN straat wordt opgeknapt en daardoor HUN straat en ook HUN huis in waarde zal stijgen. En dat allemaal met MIJN geld. Voila, discussie gesloten!

22:03 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-07

Linkeroever

Vandaag een zalig dagje Linkeroever erop zitten. Linkeroever, de vergeten kant van Antwerpen. Waarom eigenlijk? Het is toch lekker spannend om die eindeloos lange voetgangerstunnel door te lopen en te genieten van de speciale claustrofobische onderwatersfeer die er hangt? Eerlijk gezegd heb ik altijd wat schrik dat die tunnel het gaat begeven onder de druk van het Scheldewater, net op het moment dat wij erdoor lopen. Maar kom, het resultaat loont de moeite. Want dan kom je terug boven en dan is alles ineens groot en ruim! De straten, de flatgebouwen, de fiets -en wandelpaden, zelf  't Scheld lijkt nog breder dan ze al is. Leve het modernisme!

Langs het wandelpaadje naar Sint-Anneke kom je een lieflijk, maar ietwat vervallen, jachthaventje én maar liefst 5 speeltuinen tegen, dus een ware lust voor onze 2,5 jarige glij-, wip-, schommel-, en klimliefhebster.

En dàààààr is dan het doel van onze wandeling eindelijk: Sint-Anna Plage met bijbehorende café's. Eindelijk, want onze 2,5 jarige was al een half uur één zin aan het herhalen :"Iets driiiiiiinken", waarmee ze niet doelde op een lauwe drinkbeker in onze tas, maar op een koele fristi op een zonnig terrasje. Zoals onze dochter zegt, zo gedaan, dus wij placeerden ons, na enige tijd zoeken, op een terras. Alwaar de donkere Grimbergen en de bitterballen goed gesmaakt hebben. Zon, een licht briesje, en een vrolijke kleuter. Meer moet dat niet zijn op een zondagmiddag.

sint_anneke

23:24 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-03-07

Prijzenslag deel II

Omdat de eerste prijzenslag niks heeft opgeleverd besloot mijn Liefde vanmorgen om zelf een bedelrondje te gaan doen langs de kleine zelfstandigen in de ons omliggende straten. Veel interessanters dan bel- en nachtwinkels ligt hier echter niet, maar ja, een nee hebt ge en een ja kunt ge krijgen, zoals ze zeggen in het assertiviteitsjargon.

Op kousenvoeten vroeg hij me: "Gaat ge niet mee?". Omdat ik toch nog langs de apotheker moest dacht ik van: "Ach ja waarom ook niet, het is ten slotte voor een goed doel: de gezelschapsspelletjesmensen".

Resultaat:

3 Dexia muismatten en 4 Dexia strandballen

4 kortingsbonnen + staaltjes van de coiffeur

1 notablokje uit de elektrowinkel (omdat ze niks elektronisch meer hadden liggen   )

Verder mag ik om 18.00 u nog eens teruggaan naar de kruidenier én, ge gelooft uw ogen niet, ook de Makro wil nog een geste doen! Olé!

Dus al wie nog een fantastishe prijs wil winnen mag zich vanavond naar de quiz begeven.

 

14:07 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-07

 accidentjes

Vandaag was de dag gekomen voor mijn kleine kleuterprinses om een volledig dag naar school te gaan in plaats van een halve dag. Ik was er redelijk gerust in want de laatste dagen was ze steeds erg te spreken geweest over haar klasje en het bijbehorende speelgoed.

Toen ik haar om  15.30 ging halen zag ik meteen hoe laat het was. Haar prachtige nieuwe rode rokje was omgeruild tegen een onooglijke, veel te grote, gestreepte joggingbroek (genre gevangenisplunje). De juf wachtte dan ook niet om me te melden dat onze lieve prinses maar liefst 3 accidentjes had gehad, waarvan 1 zwaar, if you know what I mean. Een beetje geërgerd en gegeneerd deed ik haar jasje aan en liep ik met haaar aan het handje naar buiten, al mopperend dat ze nu toch maar eens echt moest leren om op de WC te gaan.

Toen ik haar ook nog eens vroeg hoe ze aan die broek kwam zei ze met een opgewekt engelengezichtje: "Van de juffrouw gekregen, mooie broek hè mama, met streeeepjes, mooooi hè?"  Daarna moest ik uitgebreid haar mooie zelfgeknutselde paasmandje bewonderen, want dat "Heeft N. zelf geverfd hè mama, mooi hè, ook eitjes in hoor én koekjes ook!" Het kind lag dus in de verste verte niet wakker van haar accidentjes en eerlijk gezegd, ook bij mij was de ergernis snel voorbijgewaaid. Want hoe kun je nu nog boos blijven als je kindje zelf overloopt van blijdschap? 

22:42 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-03-07

Quiche met wortels

Vanmiddag afgesproken met enkele andere mama's inclusief kroost. Gastvrouw van dienst was vriendin P. Ik heb bewondering voor haar; je huis zomaar ter beschikking stellen aan 9 moeders en 14 kinderen van uiteenlopende leeftijden. Voor een moeder met een overbezorgdheidscomplex moet dat een zware beproeving zijn. Bang en ongrust wees ze ons dan ook op de vele gevaren in en rondom haar huis: losliggende traplopers, gevaarlijke trappen, kwikkelachtige stenen, warme ovens, etc etc. Ook de heggeschaar en schuppen in de tuin waren een ware bedreiging voor de koters, dus die hebben we dan ook maar even aan de kant gelegd. De pissebedden die tussen de bladeren woekerden had ze echter over het hoofd gezien. Even brak dan ook paniek uit toen één van de kleuters kauwend en met zeer veel verwondering over het pissenbeddenest hing. Gelukkig bleek hij bij nadere inspectie geen pissenbeddevlees te verorberen maar een paardenwortel.

Terwijl de kinderen zich dus voedden met wortels hebben wij ons tegoed gedaan aan andere smakelijke spijzen. Maar hoe hard we ook ons best deden, toch bleken onze magen te klein om ons aan alle 5 of 6 groentenquiches te goed te doen, hoe heerlijk ze ook waren. Een zeer bekende eigenschap van quiche is namelijk dat hij meestal erg zwaar valt. Daarom stelden wij voor om een straatverkoop te organiseren om van de overblijvende quiches af te geraken. Maar misschien is dat niet nodig. Want heeft er eigenlijk al iemand aan dat arme paard gedacht? Dat is intussen, door die wortelminnende kinderen, al zijn wortels kwijt, en wie weet hoe verzot paarden zijn op quiche?  

 

19:06 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-03-07

 Makro

Mijn Liefde zit in het bestuur van een spelletjesclub. Die spelletjesclub organiseert een quiz en Liefde had voorgesteld  bij 2 grote winkelketens te gaan bedelen voor prijzen. Ik weet niet waarom hij dit in zijn hoofd gehaald heeft want als het op assertiviteit aankomt is mijn liefde een totale leek. Nog een lekere leek dan ik. Hij zag er dan ook mijlenhoog tegen op. Dus, zo hulpvaardig als ik ben, stel ik voor om het in zijn plaats te gaan doen. Ik verveel me tenslotte toch alleen maar de hele dag. (NOT), en bovendien,  ik heb een laptop gekregen dus wat doet een mens dan allemaal in de plaats hè?

Bij de Makro, had Liefde mij gezegd, is dat heel simpel. Ge geeft een brief af en ge krijgt een prijzenpakket mee. Jammer, maar het prijzenmeegeefsysteem in de Makro is dan toch erg veranderd. Ziehier het verslag:

Ik begeef me met een grote kar plus maxi-cosi naar de onthaalbalie. De Makromevrouw (in dit geval ook letterlijk te nemen), kijkt me met een vragende blik aan.

Ikke: Wij organiseren een quiz en ik kom een prijzenpakket halen.

Makromevrouw: Hebt u een brief bij? Dan kan ik die aan de directie bezorgen.

Ikke: Ja hoor, alstublieft!

Makromevrouw: Oei oei, maar dat is al voor eind deze week?

Ikke: Ja ja de vrijdag, ik kan dat toch ineens meenemen hè?

Makromevrouw: Neen, neen, dat gaat zo niet in zijn werk, eerst moet dat passeren langs de directie.

Ikke: Ai, en hoe lang duurt dat dan?

Makromevrouw: Dat kan ik niet zeggen, dat kan lang duren, want meestal sturen mensen zo'n brief al maaaanden van tevoren. En hebt u een makrokaart?

Ikke: Euhm, neen, maar degene die de quiz organiseert wel.

Makromevrouw (met vermanende ogen): Maar dan mag u niet binnen hè!

Ikke: Ik weet het, ik moet ook niet binnen zijn, ik kom gewoon prijsjes halen.

Makromevrouw (met rollende ogen): Tja, en hebt u het nummer van een andere kaart?

Ikke: Euhm, neen, maar wacht, ik zal eens bellen (ik bel intussen naar quizorganiserende vriend S. en geef het nummer van zijn kaart).

Makromevrouw: Ik weet wel niet of dat gaat lukken met de kaart van iemand anders hoor.

Ikke: Tja dat is allemaal wel heel erg raar want de vorige keren kregen ze dat altijd ineens mee, hebben ze me verteld.

Makromevrouw: Ik heb nooit anders geweten.

Ikke: (In een halfslachtige poging om toch nog iets assertiefs te zeggen) Allez, ik kan er dan op rekenen dat die brief bij de directie terecht komt?

Makromevrouw: Ja, ja.

Waarom denk ik in zo'n situaties toch altijd meteen van: "Och laat ook maar"?

Oftewel: wat doe ik verkeerd?

13:26 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-03-07

Moederen, voederen en bloggen

Niets zo ergerlijk als een blog die stilligt. I know. Maar even tussendoor bloggen is niet zo simpel als je:

1. Een moment moet vinden dat de PC niet bezet is

2. Je om deze PC te bereiken 2 verdiepingen moet bestijgen, met het risico overvolle strijkmanden, wanordelijke slaapkamers, ontplofte kinderkamers, stoffige trappen, onherbergzame berghokken, rondslingerende werkkledij en schoenen en noem maar op, tegen te komen. Allemaal dingen die altijd net ietsje belangrijker lijken dan een blog. 

3. Een klein hummeltje van bijna 3 maand constant appèl op je doet en te zwaar wordt om telkens met wipstoetje en al naar boven te sleuren. Bovendien is dit ook zeer gevaarlijk, nr 2 in het achterhoofd houdende.

4. Ik aan het eind van de dag meestal te moe en te uitgeput ben door al die fijne geneugten van het moederschap.

Ik weet het allemaal flauwe excuses.

En er zal zeer snel, sneller dan u denkt, zelfs vandaag nog, verandering in komen. Want Mijn liefde heeft zich van zijn beste kant laten zien en van zijn eerste zelfstandigenpré een laptop voor mij gekocht. Het harde gezaag heeft dan toch vruchten afgeworpen. Het is te hopen dat ik er niet teveel voor in de plaats moet doen.

Bovendien ben ik binnenkort bereid een vreemde in mijn huis toe te laten om af te geraken van die stoffige trappen en bevuilde badkamers. Hoi! Hoi! Een kuisvrouw!

Hoop doet leven!

 

 

22:58 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-07

Mickey

Nu ik hier toch zit, nog even dit. Mijn oudste meissie heeft een caviabeest cadeau gekregen!Vanaf vandaag zijn we dus de gelukkige en trotse bezitters van een echt levend huisdier! Niet dat ze er veel achter gezaagd heeft. Ze kende het geeneens. Toen ik vroeg hoe hij ging heten zei ze : "Chocomelk!". Ze had natuurlijk 'eten' verstaan. Niettemin vond ik Choco wel een leuke naam voor een wit beestje.

Collega en vriendin K had er namelijk op overschot, nadat ze verrast werd door een blijkbaar zwangere cavia die was bevallen van een vierling. Ach ja, ik geef het maar toe, het was meer mijn wens, dan die van dochterlief.  Want  ik vind ze toch zo schattig. Vroeger thuis hadden we er ook een. Onze lieve Mickey. Zwart met bruine en witte vlekjes. Hij piepte het hele dorp bij elkaar als je de frigodeur optrok. Hij maaide het gras, we gingen met hem wandelen in de bolderkar, zodat iedereen hem kon bewonderen. En waar ik minder trots op ben, maar waar ik toch voor durf uitkomen:  we lieten hem in een kinderplonsbad zwemwedstrijdjes doen tegen de andere cavia's in de straat. Maar helaas helaas, op een triestige dag moesten we afscheid nemen van onze Mickey omdat zus van hem ging niezen en zwaar ademen. Met pijn in het hart hebben we hem dan maar naar de kinderboerderij gebracht, waar hij gelukkig met open armen werd ontvangen.

En daar leefde hij nog kort en gelukkig. Moge hij in vrede rusten. Onze Mickey.

19:03 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13 jaar

Wegens de grote werkzaamheden op het tweede verdiep staat deze blog even op slow motion. Mijn excuses hiervoor.

Maar toch nog even dit: vandaag vieren we het 13 jarig bestaan van onze bloeiende relatie, mijn Liefde en ik. Niet dat we dan zo veel poespas maken. Geen cadeau's. Dat hebben we al jaaaaaren geleden afgesproken. Want stel dat de ene eraan denkt en de ander het vergeet. Die vervelende gène willen we elkaar besparen.  Maar een etentje zit er altijd wel in. Zo dus ook vandaag. Daarnet onze twee bloemen naar de immer bereidwillige grootouderoppas gebracht. En dan had ik nog even tijd voor een lang en uitgebreid bad. Het moet al dateren van zo'n jaar geleden, dat ik daar nog eens aan toe ben gekomen. Ik was al vergeten hoe een deugd dat een bad kan doen. Ik voel me opgekikkerd, fris en klaar voor een gezellig avondje met z'n tweetjes. Nu alleen de mentale zou-alles-wel-goed-zijn -met-de-kinderen-knop nog omdraaien en we zijn er.

 

18:45 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-03-07

Huis-werk

Ik moet echt dringend een laptop hebben. Dan kan ik lekker lui in mijn zetel blijven zitten i.p.v. elke keer twee verdiepingen te moeten bestijgen. En te moeten zien hoe vreselijk onze tweede verdieping er nu bijligt. Stof stof stof en nog eens stof, want de tweede verdieping was, op de traphal, de gevel en de achtertuin na, zowat het laatste braakliggend terrein in ons huis. "Was", want mijn Liefde is er terug ingevlogen. Enfin, voor even dan toch.  Hij heeft er zowaar een week verlof voor genomen. Een gyprocmuurtje hier, een gyprocplafonneke daar en zelfs het supergevaarlijke gapende gat bovenaan de trap heeft hij nu beveiligd met een gyprocwandje. De schat.

Ik wilde me natuurlijk niet laten kennen en heb me gisteren ook nog eens gewaagd aan een dagje "handen uit de mouwen steken". Oudste naar de creche en jongste met twee afgekolfde flesjes naar de bomma gebracht. En dan maar de hele tijd hopen dat jongste die twee flesjes niet ineens leegdrinkt en al na 2 uur terug de longen uit haar kleine lijfje schreeuwt om meer mama(melk). Enfin, gerust was ik dus niet.

Ik werd dan gelast met de opdracht om muren op te schuren. Yeah right. Iets leukers was er kennelijk niet te doen. Maar ik heb me niet laten kennen, ben als een gek beginnen schuren, heb telkens het juiste schuurpapiertje gebruikt, en heb geen enkel putje of oneffenheidje laten voortbestaan. En dan heb ik het over twee muren. Pfff, een hele dag, en dan maar twee muren gedaan. Wat een ondankbare kl*tejob is dat zeg, schuren. En vuil dat je daar van wordt! Ik zou eigenlijk een foto moeten posten van hoe ik er aan het einde van de dag uitzag, maar jammergenoeg, of moet ik zeggen, gelukkig, heb ik er geen gemaakt. Ik zag er niet uit. Ik leek net een besje van 90 jaar. Zelfs mijn anders nooit zichtbare neushaartjes zagen wit.

Ik zeg het u, het is de laatste, maar dan ook de allerlaatste keer, dat ik nog eens pleisterwerk en gyprocplamuur geschuurd heb. Voila.

22:58 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-07

Limburg dromeland

Voor dag en dauw opgestaan vandaag. Geen groot nieuws, zou je zeggen. Meestal dirigeert onze grote prinses ons elke morgen in alle vroegte ons bed uit. En wij vragen ons elke morgen weer af waarom, waarom zo vroeg in godsnaam?  

Maar soms heb je van die dagen. De zon lijkt al te schijnen als je wakker wordt, ook al is het nog pikkedonker buiten. Je voelt het dan gewoon aan je kleine teen dat het een mooie dag wordt. En zo'n mooie voojaarsdag wil ik niet voor de helft slapend verspillen (mocht ik dat überhaubt kunnen). 

Beslissing was snel genomen. Ik vertrek met prinses en bloem naar Opa en Oma Limburg. Tegen de hele volksverhuizing zie ik als bij wonder helemaal niet op deze keer. Buggy's, onderstellen van buggy's, luiertassen, speelgoedzakken, het wordt allemaal supervlotjes in de auto gegooid en voor we het nog maar beseffen zijn we al op de baan.

Zaaaaalig is dat, rijden op een niet al te drukke zonnige zaterdagmorgen met twee slapende roosjes achterin en een mooi muziekje om me niet te vervelen. . Ik word er zowaar emotioneel van, met name op het moment dat ze 3 tearjerkers achter elkaar spelen op de radio (Snow Patrol, Damien Rice en Pink). Ja ja, ik ben niet te beschaamd om toe te geven dat ik zelfs even moet blèten van geluk op dat moment.

In De Limburg aangekomen hebben we de gezelligheid verdergezet. Ook daar scheen de zon, de vlaai was er lekker (ook al werd Opa achteraf geplaagd door een sporadische abrikozeoprisping), en de speeltuin was een ware lust voor onze grote prinses. De buitenlucht had haar kennelijk deugd gedaan aan haar vuurrode kaken te zien toen ze 's avonds vermoeid en overprikkeld in de zetel zat.

"Naar huis, naar huis",  zeurde ze. Niet omdat het bij Opa en Oma Limburg niet leuk meer was, maar wel om in de auto snel naar dat andere mooie dromeland te kunnen gaan.

22:39 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-03-07

RVA

Vanmorgen voor mijn Liefde naar de RVA geweest om 1 regeltje op een papier te laten invullen dat hij nodig had voor de ziekenkas. En de RVA is erin geslaagd om deze prestatie te leveren in een recordtijd van 30 minuten!

Eerst en vooral wist de -opvallend gloednieuwe- onthaalassistente totaal niet waar ik het over had toen ik het papier onder haar neus schoof. Zij had gelukkig een cursus klantvriendelijkheid gekregen want met een vertederende glimlach vertelde ze me dat ze het eerst eens moest vragen aan haar collega. Ok, 5 minuten gepasseerd.

Volgens de geagiteerde collega die kennelijk niet wilde gestoord worden om zulke pietluttigheden, moest ik  op de dienst attesten zijn. Dit leek me enigzins verdacht daar ik helemaal geen attest moest hebben. Enfin dienst attesten dus, laatste bureautje bij het raam. Daar zat een man zich flink te vervelen en kennelijk was zijn ontbijt  niet goed verteerd aan zijn norse en enigzins ongemakkelijke blik te zien. Geërgerd dat ik hem uit zijn verveling gehaald had,  bestudeerde hij het papier en zei, nee snauwde, na enige tijd, dat ik niet bij hem moest zijn maar bij de dienst loopbaanonderbreking. Dus ik terug naar de balie met de gloednieuwe glimlachende onthaalmedewerktser die me, nog steeds glimlachend,  vroeg: "Zat u niet goed?" Ikke: "Neen, ik moet bij de loopbaanonderbreking zijn". Zij: "Oh, Ok, dan krijgt u een nieuw nummertje en dan wacht u maar in de wachtzaal tot er iemand van boven komt "

Zo gezegd zo gedaan. Ik ga wachten op iemand van boven. Het gebouw moet wel heel veel verdiepingen hebben denk ik al wachtende, want het duurt wel erg lang. Intussen zijn al 20 minuten verstreken. Ik begin me zorgen te maken. Niet om de mevrouw of meneer van boven die zo lang wegblijft maar om mijn kleine bloem die in haar maxi cosi zeehondgeluiden begint te maken van de honger. Maar, no worry's, daar is de mevrouw van de loopbaanonderbreking. Ik ga aan haar bureau zitten en schuif het papier onder haar neus. Haar ogen veranderen spontaan in vraagtekens. Misschien is ze ook wel gloednieuw, denk ik, alhoewel, afgaande op haar gevorderde leeftijd, lijkt me dat niet waarschijnlijk. Ze veert recht en zegt dat ze terug naar boven gaat om het aan een collega te vragen. Oh nee denk ik, opnieuw al die verdiepingen. De zeehondgeluiden zijn intussen veranderd in een jammerlijk wolvengehuil.  Doch, gelukkig is de mevrouw van boven sneller terug beneden dan de eerste keer en jaja, MET ingevuld papier zowaar! Hoera! Na 30 minuten ben ik dan eindelijk buiten en bel ik fier naar mijn Liefde dat zijn regeltje in orde is (en dat hij er in het vervolg zelf om kan gaan, denk ik erbij).

22:26 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-03-07

Strijk

1 week de strijk laten liggen + 3 dagen naar de zee gaan =  2 uitpuilende en overlopende strijkmanden. Op 2 uur tijd heb ik er al 1 verwerkt. Ik had me nochtans voorgenomen om alles te doen, maar ik kreeg plots erge steken in mijn benen en bovendien was het gedestilleerd water op. En aangezien er op de gebruiksaanwijzing van mijn strijkijzer staat dat er in geen geval gewoon water mag gebruikt worden, heeft de overblijvende mand (met voornamelijk vervelende hemden en broeken van een volwassen man rond de 30) pech!

In tegenstelling tot wat men zou denken is kinderkleding  trouwens ook niet altijd simpel en vlug geijzerd. Ik heb daarnet maar liefst 15 minuten het beste van mezelf gegeven om een hemdje van oudste dochter terug plat te krijgen. Hemdje was een cadeau van de bomma by the way. Ze had er beter ook een waardebon voor een leven lang gratis strijkbeurten bijgedaan.

Morgen nog eens 2 uurtjes en dan zijn we er weer vanaf voor een dag.

126EB1B02-E4A7-87FD-1135CE5D837473A9

 

 

 

12:09 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-03-07

Roompot

Reden van mijn afwezigheid: weekendje zee met vrienden S en I en hun peuter S. Na alles te hebben ingepakt en ingeladen vrijdagnamiddag leek het wel of we op wereldreis vertrokken. Ik had een ellenlange lijst gemaakt maar dat was tevergeefs, steeds kwam er weer iets bij waar ik niet aan gedacht had (stomme dingen zoals bvb een koortsthermometer, fototoestel en GSM )

Eventjes leek het erop dat we lang onderweg zouden zijn. Immers, onze vriend S miste alvast de eerste oprit naar de autostrade, maar even later ontpopte hij zich toch tot een talentvolle reisleider en loodste ons moeiteloos naar het Roompot Resort in Zeeland. We kwamen aan in een leuk huisje met een kleine beneden in vergelijking met de grote boven. Alles leek aanwezig en proper. Op hier en daar een verloren hooiwagen na zaten er verder geen monsters in de kasten of onder de bedden. Bij het uitpakken merkten we al meteen wat er ontbrak in onze resort: een dvd speler was wel zo handig geweest als je dvd's en peuters meeneemt. Dus nu moesten we onze jengelende peuters van ons afslaan, uitpakken en tussendoor trachten de hangerige/hongerige baby te sussen.

De dagen erna waren tof, we zijn 2 keer naar het strand geweest waar onze peuters zich met schep en emmer in de hand kostelijk geamuseerd hebben, terwijl wij eveneens geamuseerd maar lichtjes verkleumd en dooreengewaaid toekeken. Ook bezochten wij een binnenspeeltuin die open was van april tot september (daar moet je voor gestudeerd hebben, zeg het voort)

En verder was het weekend ook nog leerrijk, want we zijn het volgende aan de weet gekomen:

-spelletjes spelen voor volwassen met peuters in de buurt is om problemen vragen. Het lukt maar je moet geduld hebben, zeeeeeeën van geduld.

-sommige mensen drinken suiker in hun thee.

-kipfilets kun je ook knippen i.p.v. snijden.

-ziek zijn is niet fijn, ziek zijn aan zee nog minder, vraag het aan mijn Liefde en aan vriend S.

-de deksel van een pot met etenswaren laat je best op een kier staan om leven in de pot te voorkomen.

-mannen checken best eerst wie er naast hen loopt voor ze de persoon in kwestie trakteren op een lekkere klets op de poep.

Tot zover het verslag van ons fijne en geslaagde weekendje Roompot

nika zee

 

n. en s.

16:27 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-03-07

Waterlanders

klas 2007 147 (Small)

 

De dag des onheils was vandaag dan toch aangebroken. Eerste schooldag.

Gisterenavond wist ik met mezelf geen blijf. De twijfel sloeg genadeloos toe: Doe ik er wel goed aan om mijn grote (maar o zo frèle) bloem nu al te laten gaan? Is het wel verstandig om haar 2 dagen per week te laten gaan i.p.v. de hele week? Is het niet veel gemakkelijker om te wachten tot na Pasen? Dan moet ik ook niet nu nog al die namen in haar jassen en mutsen en sjaals zitten schrijven. Dan moet ik ook nog niet gaan zoeken naar reservekledij en een brooddoosje. En dan moet ik me ook zeeeeker nog geen zorgen maken over haar WC gedrag want tegen Pasen zal ze natuurlijk wel perfect zindelijk zijn...

Al deze prangende vragen spookten constant door mijn hoofd, vergalden mijn avond en bezorgende me op de koop toe een rothumeur plus koppijn. Kortom,  ik voelde me zoals een gemiddelde vrouw met de allerergste graad van PMS zich zelfs nog nooit gevoeld heeft. Onder het motto "praten lucht op"  besloot ik om er alles uit te gooien en mijn Liefde met mijn perikelen te bestoken. Samen met nog enkele verwijtjes à la "dat ik al die belangrijke dingen over onze 2 bloemen altijd alleen moet beslissen" en "dat hij zich blijkbaar niks aantrekt van zijn kroost". Niet terecht, ik weet het en bovendien een slag onder de gordel.

Vanmorgen zijn we dan samen, met het hele gezinnetje, onze grote meid gaan wegbrengen. Ik denk dat ik zelfs voor het moeilijkste examen dat ik ooit heb afgelegd nog niet zo zenuwachtig geweest ben. Wegbrengen ging echter perfect. Dochterlief liep meteen het jongentje Kasper achterna richting poppenhuis en zag ons niet meer staan. Zelfs haar allerschattigste kushandje kon er niet meer af.

Kort na de middag gingen we haar oppikken, wat opnieuw een familieaangelegenheid was. Met rooddoorlopen en betraande oogjes vloog ze in mijn armen. Juf zei dat ze veeeel geweend had. Hortend en stotend kwam het eruit: "Mama en papa weggegaan hè?" Maar nuuuu mama en papa teruggekomen (opluchting in haar stem)". " "Mama lief, dikke vrienden! (knuffel knuffel knuffel)" Voor de rest enthousiasme alom: ze had gespeeld en gekleurd en een sapje gedronken en was op de kleine WC'tjes geweest, vertelde ze.

En toen ik vroeg: "Ga je morgen weer naar school? " antwoordde ze dapper en moedig " Jaaaaaa en Nika nie wenen hè?"

* Slik*

22:14 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-02-07

 wie heb ik aan de lijn?

Telefoneren. Oh oh wat heb ik daar toch een hekel aan. Niet naar familie of vriendinnen of leuke collega's of zo, maar telefoneren naar officiële instanties, banken, verzekeringen, aannemers, dokters, culturele en administratieve instellingen, en noem maar op. Ik heb dus eigenlijk een fobie voor telefoneren naar alles wat geen familie of vriendin of leuke collega is.

Mijn Liefde lijdt aan dezelfde pathologie. Met als resultaat dat we constant de telefoneerverantwoordlijkheid op elkaar afschuiven en  het dus soms dagen, weken, wat zeg ik, maaaaanden duurt voor we eens een belangrijke telefoon plegen. En het dan 'savonds fier aan elkaar opbiechten en in 1 adem op een dwingende toon aan de ander vragen: "en gij, hebt gij al naar daar gebeld voor dit of dat ?"

Is het schrik om niet begrepen te worden en dus dom en blond over te komen? Of om afgeblaft te worden door norse medewerkers? Of om van  het kastje van de muur gestuurd te worden al luisterend naar een irritant ijsrèmekarmelodietje of weer al "De Lente" van Vivaldi terwijl mijn baby dat juist het perfecte moment vindt om haar keel open te zetten.

Ge zou daar mensen voor moeten kunnen inhuren en betalen met dienstencheques of zo. Maar ja,  dan moet ge daar weer voor bellen natuurlijk.

10:49 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-02-07

Wat een kind te lijden heeft.

J. belde vanmorgen om te vragen of ze even langs kon komen. Haar zoontje had namelijk, al rijdende in de auto, onze buurt herkend en wilde per se zijn 2 vriendinnen vereren met een bezoekje.

J. zag echter haar hard labeur om haar zoontje te laten afkicken van de TV meteen zwaar teniet gedaan. Immers, bij ons stond de TV (zoals gewoonlijk) weer op. Finding Nemo was het dit keer, 1 van de grootste favorieten van het moment.

Na een babbel, een tas koffie en een boterham besloten we om een ommetje te maken langs het speeltuintje. Tja, het had wel geregend, maar wat dan nog. Als de speeltuigen te nat zouden zijn, dan had het grut toch al eens los kunnen lopen, zo dachten we. Een uur na onze beslissing om naar buiten te gaan waren we eindelijk buiten, (kinderen gevoed, jassen aan, schoenen aan, kind in de draagdoek, kind in de buggy, kind in de kinderwagen, kind op het nieuwe meerijplankje...) we waren de hoek om zelfs. Begon het toch niet ineens weer  te gieten zeker! Onze kinderen natuurlijk zwaar teleurgesteld. Mijn oudste keek ineens nog beteuterder dan gewoonlijk en J's oudste werd er zo waar stil van. Terug thuisgekomen konden de Koala Broertjes de pruilende lipjes amper terug omhoog doen krullen.

 

21:13 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

creatief met kinderen

Samen pizza maken...

 

pizza

 

 

 

nika afwas

 

...en daarna het kind laten afwassen

20:47 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-02-07

eten in de zoo-ologie

Het was weer leuk in de zooölogie vandaag. Wat is het toch fijn om zo'n ding vlak in de buurt te hebben. (Alhoewel, de gedachte dat er vlak achter de hoek tijgers en leeuwen rondlopen is ook niet nachtrustbevorderend). Enfin. Vandaag was ik daar met een aantal mama's en 1 moedige papa (niet die van ons dus) en een reeks lieve kinderen. Het was vakantie, dus druk was het wel. Maar het heeft ons niet belet om mooie glimpen op te vangen van apen, vogels, olifanten, giraffen, luipaarden en andere katachtige roofdieren. Daarnaast konden we ook nog kletsen over vanalles en nog wat (voornamelijk kinderlijke aangelegenheden).

Enige minpunt was het slechtgekozen eetmoment. Midden op de middag. Een overrompeling aan de self-service. En iedereen wilde natuurlijk spaghetti bolognaise of frieten, dus ging ik maar voor de aardappelsoep (die weliswaar viezer klonk dan ze smaakte), en de saladbar voor een pastasalade (die niet te eten was maar waar ik mijn dochter met veel leed en moeite mee trachtte vol te stouwen). De fanta heeft dochterlief goed gesmaakt.

Maar op de warme wafels in de zooölogie valt niks aan te merken. Ik had dik spijt dat ik er geen genomen had en dat dochterlief hem zo lekker vond dat ze 3/4 ervan heeft opgesmikkeld.

23:12 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

carnaval in het zonneke

Dinsdag was het dan zover. Carnaval! Jammergenoeg kon vriendin J niet mee met haar kindertjes wegens, jaja, een kinderhatend virus dat had toegeslagen op haar oudste, ocharme.

's Morgens het konijnenpakje reeds 1 keer getest en goed bevonden. Dochterlief zag er uit om op te eten (hmmm... niets boven een lekker konijn op grootmoeders wijze). Namiddag richting Limburg. Het hele ritueel werd er  afgewerkt: pakje aan, sminken, zakje meenemen om het snoep in te doen...en dochterlief liet het zich allemaal welgevallen. Als ze niet zo moe was geweest had ze zeker enthousiast mee gezongen en meegedanst. In plaats hiervan zat ze nu lekker op haar gemakje in haar buggy'tje of op de nek van opa te kijken hoe wij (oma en ikke)  alle snoepjes opraapten. "Raap maar lekker op, uitslovers" moet ze gedacht hebben. "Ik zal straks mijn best wel doen"

Thuisgekomen werden de lekkerste lekstokken, caramels en koekjes al snel soldaat gemaakt (niet alleen door dochterlief). En toen de smink, 's avonds voor het slapengaan, eindelijk van haar gezicht werd gehaald zei ze met een beteuterd gezichtje: "allee mama, konijntje nie wegdoen". Het jeugdtrauma zal dus al bij al wel meevallen.

nika konijntje

 

22:38 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |