Een nieuwe gevel, een nieuw begin.

Voortaan vind je me hier.

.

Wat begon als een verstopte neus en een sporadisch hoestje is nu geëvolueerd tot een ontstoken keel en een hoofd dat elk moment kan exploderen van het snot dat onder druk staat. Auw auw, ik wist niet dat slikken zo'n pijn kon doen. 's Nachts word ik nu niet alleen wakker van een hongerige zoekende baby maar ook van een dichtgeslibd en schurend reuk- en slikorgaan. Ik probeer mezelf soelaas te brengen met kruidenthee en keelpastilles en zo nu en dan eens een dafalganneke. En ja, ik weet het, Molkosan zou ook goed helpen maar omdat ik er, zelfs bij de aanblik van het flesje, spontaan van moet kokhalzen heb ik het nog altijd niet in huis gehaald. Welke gezonde eigenschappen men er ook aan toeschrijft, het blijft gewoonweg vies, bah!

Mollig, zacht en schattig

 

Ah ja, en ze zijn identiek aan de benen van mammie.

 

Vandaag, klokslag 8.00 u stond ze aan de deur, precies zoals was afgesproken. Mijn welkome poetshulp. Ik had van de week express de living niet meer gestofzuigd, en de badkamer maar wat laten aanmodderen. Ook heb ik gisteren een fortuin uitgegeven aan nieuwe en goeie kuisproducten en dito materieel.

K. is een lief meiske van 22 jaar dat me, bij de eerste aanblik van mijn kinderen, vertelde dat ze zelf ook moeder is van 2 kindjes, van ongeveer dezelfde leeftijd nog wel.  Een late tienermoeder dus. "Amai zeg, moet ge niet profiteren van uw jeugd als ge zo jong zijt", schoot er door mijn hoofd, maar heb ik toch maar niet gezegd.

Na haar even wat wegwijs gemaakt te hebben is ze eringevlogen. Eerst boven en dan benenden. Nu ben ik niet van het controlerende, inspecterende, op-de vingers-kijkende-type, maar ik kon het toch niet laten om eens even de vingerproef te doen over de vensterbanken en de kasten. Die vingerproef doe ik trouwens ook steeds bij mezelf dus ik dacht wel dat het gepermitteerd was. Jammergenoeg was K niet geslaagd voor de proef. Bovendien was de kalkaanslag op de kranen het eerste dat er in mijn oog sprong toen ik de badkamer binnenkwam.  En ik had gisteren nog wel 3 euro uitgegeven aan zo'n speciaal spuitbuske waar ze reclaam voor maken op TV.  Ah ja, en ook de salontafel was nog steeds het mooie vettigevingertjeskunstwerk van mijn oudste, toen K reeds buiten was. Ik zal voor de volgende keer maar een lijstje maken zeker?

Verder was K wel lief, aangenaam en een tikkeltje naïef. Maar dus niet zo ondernemend en ervaren in de wereld van het kuisen. En jammer voor mijn Liefde was ze evenmin de droomvrouw uit zijn geile fantasieën. De vrijdagochtenden zullen voor hem dus minder spannend worden dan hij zich had voorgesteld

OK. Ik moet dringend een taalcursus volgen. En wel in de taal van mijn lieve kleuterdochter. In het begin verstond ik enkelvoudige woorden. En ook de combinaties van 2 enkelvoudige woorden verstond ik nog wel. Maar nu spreekt ze in hele onverstaanbare zinnen. Vooral als ze enthousiast is over iets dat ze heeft meegemaakt, haalt ze haar mooiste kleuterwaals boven. Dan hoor je zoiets als: "Mama! Euuuhm evele estesover habek enaas sterikaste huisje eeeeuuhhhm hbeeestere vogeltjes eeuhm aresteg met Opa!!, Kome kijke mama!"

Als we dan mee gaan kijken naar het vogelhuisje dat ze met opa gezien heeft, dan krijgen we er gratis en voor niks nog een becommentarieerde rondleiding bij: Oh kijk! Bestov stegenaber bealeste marelestke verovstar seffe rondbek geramstera keraberaderom vogeltje!!

Begrijpe wie begrijpe kan.

Pasen. Paashaas. Paasklokken...en natuuurlijk paaseieren. Een hele boodschappenmand vol, om precies te zijn. Omdat ik vorig jaar de helft heb moeten wegzwieren, waren de klokken dit jaar niet meer zo royaal bij ons. Bij tante J en Bomma en Bompa daarentegen had de paashaas echter niet op een eitje meer of minder gekeken. Letterlijk overal waar je keek zag je wel iets liggen. Eigenlijk viel hiermee het hele principe van 'eieren zoeken' in duigen, maar daar had onze oudste natuurlijk geen boodschap aan. Gretig begon ze aan haar zoek en raaptocht. Totdat ze, "ooooh kijk!!!", enkele cadeautjes ontwaarde tussen al die chocolade die toch maar hetzelfde smaakt. Een cadeautjes is natuurlijk veel leuker, dus toen werd het eieren zoeken eerder en opdracht dan een leuk spelletje.

Minpunt van deze paasdag was dat ik, tijdens het kinderen-en-eieren-in-de-auto-inladen-ritueel onze prachtige propvolle loodzware luiertas op straat heb laten staan. Ik kwam er pas achter toen we aan het restaurant waren aangekomen waar we onze paasmenu gingen degusteren. Buiten wat kinderkleding wat boekjes en veel luiers zat er niet veel in, gelukkig. Maar als je zoiets voorhebt in een stadsdeel dat begint met een "B" en eindigt op"Orgerhout", dan is de kans klein dat je zulk euvel ooit terug zult zien. Dus ik tijdens het eten maar heel de tijd hopen dat mijn twee schatten geen beiden een paasei in hun broek zouden produceren want ik zat dus zonder pampers.

Ach ja, ik zal er op deze mooie paasdag vast een kind gelukkig mee gemaakt hebben, denk ik dan maar. Urbi et Orbi. 

Hoewel ik toch liever de boodschappentas met paaseieren had laten staan (de gezondheid van mijn lever in mijn achterhoofd houdend)

... staat al een week in de stellingen. Ze gaan hem plamuren en terug schilderen. Tenminste zo stond het in de offerte. De offerte die reeds dateerde van 2005, maar zo'n dingen schijnen normaal te zijn in de bouw. Toen ik aan de baas van de gevelwerkers vroeg hoe dat toch kwam dat de bouw altijd zo op zich laat wachten, kreeg ik een waterval van excuses gaande van "ik ben ziek, serieus ziek geweest, ge wilt niet weten hoe ziek ik ben geweest"," ik vind geen personeel meer tegenwoordig, ze beginnen allemaal op hun eigen" tot "vorig jaar zat het weer ons ook niet mee hè mevrouw"

 Nou ja, het kon me niks schelen, ik was al blij dat ze er waren.

Maar na 1 dag kapwerk stond onze norse buurman al tegen mijn Liefde te zagen over al dat stof dat er gemaakt wordt. Hij dreigde zowaar met het opsturen van de rekening van de kuisfirma (opgehevenvingersmiley!). Ik dacht in m'n eigen: jong ge moest eens weten hoeveel stof ik in de laatste 5 jaar van mijn leven heb opgeveegd, opgezogen, opgesnoven en waarschijnlijk ook heb opgegeten. Om maar te zeggen dat mensen soms kunnen zaaaaaagen en klaaaaaaagen, terwijl ze blij moesten zijn dat er een huis in HUN straat wordt opgeknapt en daardoor HUN straat en ook HUN huis in waarde zal stijgen. En dat allemaal met MIJN geld. Voila, discussie gesloten!