03-08-06

Verleden - Heden - Toekomst

 

Verleden

In december 1975, kreeg een lief Limburgs koppel een "bijna Kerstekindje". Daarna kreeg dat "bijna Kerstekindje" nog een zusje en een broertje, het was te nemen of te laten

Een onbezorgde jeugd in een lieflijk Limbugs dorpje, tussen Maastricht, Genk en Tongeren...

Studies in het verre en drukke Brussel,.. de wereld ging verder open... en De Liefde openbaarde zich aan mij in het lichaam van een 20 jarige student ingenieur architect (op een 25 vaten-TD)... Hij verdween niet meer uit het zicht.

Werken, wonen, plezier en vrienden in Antwerpen...deze stad werd als de binnenkant van mijn handtas: er valt altijd wel iets nieuws in te ontdekken, of je vindt dingen terug met een lang vervlogen verleden...

We kopen een huis, willen er ons levenswerk van maken, maar lopen daardoor even onszelf voorbij...

Na een tijdje beseffen we dat een huis alleen maar een hoop bakstenen is, niet meer of niet minder. Een baksteen kan geen Liefde geven en...

...wat niemand na 10 jaar nog had verwacht gebeurde toch: een nieuw leventje kondigt zich aan ... in de buik van een toekomstige mammie, in het hart van De Liefde die pappie zal worden...zo welkom was ons kleine meisje... bij iedereen in Antwerpen, Limburg,  en verre omstreken...

26 augustus 2004: een nieuw Maagdje werd geboren, ons kleine meisje, De Liefde heeft zich van toen af aan  opgesplitst in 2...

Ons kleine meisje springt moeiteloos van zuigeling naar papbaby naar dreumes naar peuter... rollen, zitten, kruipen, stapppen, babbelen, het gaat allemaal hypersnel, we kunnen het nauwelijks volgen... Een rollercoaster die al 2 jaar duurt.

 

Heden

De Liefde zal zich nogmaals opsplitsen... De Liefdevolle Drievuldigheid... ditmaal in december... een nieuw klein (bijna) Kerstekindje, misschien? Maar nog even wachten, nog 5 maanden groeien en ontwikkelen... hopen en voorstellen...verwachten en plannen...voelen en genieten...

Intussen ook werken, werken met mensen die een delicate evenwichtsoefening doen op hun levensdraad, proberen om er niet af te vallen, houvast zoeken bij anderen, bij mij, of bij één van mijn lieve collega's... 

Contact maken met het verlies en het verdriet dat mensen treft ...

 ... soms besmettelijk, soms bevrijdend, soms uitputtend, soms hoopgevend, soms zo mooi en intens... elke dag zo anders...

 

Toekomst

Doorwandelen, zo nu en dan stilstaan om uit te rusten, plannen maken,...soms hele kleintjes, soms iets grotere (zoals toch maar verder verbouwen aan ons huis), vallen en weer opstaan, geven wat Mijn Liefdes nodig hebben zonder mezelf te verliezen, verdergaan, nieuwe wegen bewandelen, stukjes terug oppikken die ik onderweg heb laten vallen...

 

 

22:07 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mooi mooi... ik word er helemaal stil en koud van...

Gepost door: kim | 17-08-06

De commentaren zijn gesloten.