13-08-06

De kwelgeest van mijn zusje

Namiddagje bij mijn lieve zus... De hele familie was van de partij, inclusief hyperkinetische hond. Dan zijn we toch al vlug met een stuk of acht, negen. Lekker druk maar gezellig. Zeker als er dan nog een computertafel in elkaar moet worden gezet door vader en zoon en een zetel met inzittende 2 jarige moet worden verschoven. Dat laatste diende te gebeuren na een morspartij van rode wijn (2 dagen geleden), gecombineerd met koffiemelk (vandaag, mijn schuld ) en daar ergens tussenin een bijtende portie Vanish Oxigel. Wie weet had er wel een reactie plaatsgevonden die onherstelbare schade had toegebracht aan het laminaatparket onder het tapijt... Maar na grondige controle van laminaat door vader bleek er niks om ons ernstige zorgen over te maken. Oef.

Een paar uur later bleek de sargeest nog steeds niet uit zusje haar appertement gejaagd, want haar kookfornuis ging ineens in staking midden in een opwarmsessie van grote potten spaghettisaus en bijhorende sliertjes. Het kookfornuis kon zulke grote familie porties blijkbaar niet aan, met het springen van een zekering tot gevolg. Ondertussen roept ons kleine meisje het hele appartement bijeen: EEEEETEN, EEEEETEN, EEEEETEN. Dat ging dus nog wel even duren, maar krijg dat maar eens uitgelegd aan een bijna 2 jarige. Maar ook daar weer bleek de immer op tijd zijnde hulp van vader (en schoonzoon, deze keer) weer de redding in nood.

Uiteindelijk konden we allen omstreeks 20.30u van onze spaghettisliertjes met overheerlijke bolognesesaus beginnen smikkelen. Ons kleine meisje had ondertussen al lang geen honger meer, natuurlijk, want die had zich al volgestouwd met kaasblokjes, chipjes, stukjes gehaktbal, frietsticks, en olijven. Die had al die pech natuurlijk voelen aankomen en rekening gehouden met het worst-case-scenario (stel dat ik hier straks helemaal niks meer te eten krijg!). Gelukkig is de hond bij dit alles betrekkelijk rustig gebleven. Want je weet wat ze zeggen van honden en het voelen aankomen van vreselijke gebeurtenissen.

Jammergenoeg konden we vandaag ook niet op zusje haar nieuwe relatie toosten, want dat hadden we haar allemaal echt zo graag gegund. Die was afgelopen nog voor ze goed en wel begonnen was. De man, F genaamd, had zich blijkbaar nog niet genoeg emotioneel losgemaakt van zijn ex. Met alle gevolgen van dien, zoals het feit dat hij een schitterende vrouw als mijn zus laat schieten (Hoe dom kun je zijn?!) Zij,  die maar wat graag haar hartje openstelt voor een vent die haar een beetje verdient. We hopen allemaal dat zo'n man ooit eens nederdaalt aan een parachute onder haar balkon, haar een prachtige serenade brengt en haar voor de rest van zijn én haar leven nooit meer loslaat.

Maar dan zullen we toch eerst een uitdrijver van kwelgeesten en andere ongeluksbrengers voor haar op de kop moeten tikken.

22:39 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wauw! Amai niesje, jij kan er wat van!
Je schrijft echt heel tof. Ik snak al naar meer!

Dikke knuf,
QK'tje

Gepost door: Katrien | 14-08-06

De commentaren zijn gesloten.