06-09-06

yogales

Ik had me ingeschreven voor een cursus zwangerschapsyoga. Een paar weken geleden al. Voorschot betaald, nog eens bevestigd.

Vandaag: eerste les. Ik kom aan de leslocatie en geef mijn naam op aan de lesgeefster. Ik sta niet op de lijst. Heb blijkbaar nog niet betaald, (dwz mijn Liefde heeft dan nog niet betaald, alhoewel ik heb hem wél de opdracht heb gegeven om te betalen). Grrrr. Hoe genant. Zeker als net Tine Embrechts achter je staat, dé Tine Embrechts van den tévé en van toneel! Zij komt namelijk ook de cursus volgen, met haar 6-maandenbuik. Samen met haar waren we met 10 zwangere dames.

Wel leuk, behalve het obligate kenninsmakingsrondje. Ik kwam als 6de aan de beurt, dus heb ik veel te veel tijd om na te denken en zenuwachtig te worden over wat en vooral hoe ik ga zeggen wat ik te zeggen heb. Zou iemand als Tine Embrechts daar ook last van hebben, vraag ik me dan af. Of gaat zoiets er na verloop van tijd toch uit als je zo vaak op de buhne staat? Is het een vorm van verlegenheid of schaamte of onzekerheid...? Angst dat, wat je gaat zeggen, niet interessant of leuk of grappig genoeg is?

Het heeft dus een half uur geduurd voor ik iets of wat ontspannen was. Alhoewel ik toch zo wat om de 5 minuten aan mijn fiets moest denken, want die stond buiten, onveilig op slot.

Yoga gaat over het laten spreken van en ruimte geven aan je gevoel. En je denken dus even 'opzij' te zetten. Dat is me in de eerste les dus alvast niet gelukt!

 

 

 

21:55 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.