05-10-06

Luilekker peuterleventje

7.00u. "Mamaaaa, maaaamaaaaa, maaaaaaamaaaaaaaaa!". Mijn dochter is dus wakker.Vandaag had ze eigenlijk wat langer mogen slapen want ze moet niet naar de crèche. Papa heeft namelijk de hele maand oktober ouderschapsverlof, waardoor hij dochtertjelief op donderdag en vrijdag wil entertainen.

Als ik haar uit haar bedje ga halen heeft ze nog van die schattige slaapoogjes en valt haar tuttertje nog met geen 20 paarden uit haar mondje te trekken. Ook haar konijn en haar koe klemt ze wanhopig onder haar arm. "Beneeeeden", zegt ze. Ze wil dus meteen naar beneden.

Als we beneden komen vraagt ze, alsof het bij haar ochtendritueel hoort, "Beetje Bumba kijken?", maar daar is het nog veeeeel te vroeg voor, oordeelt mama en ook papa deelt die mening. (wat is dat toch een ongelooflijke aantrekkingskracht dat zo'n kijkkast op zo'n kindje uitoefent).

We gaan aan tafel en zoals elke morgen drinkt ze met veel smaak en in één ruk haar fles melk leeg en vraagt ze "ikke ook loops", want haar blik rust al de hele tijd gretig op de doos honey nut loops die op tafel staat. We leggen er een aantal op haar bordje, die ze met smaak opknabbelt. Op haar commando "mama ook loops, papa ook loops !", stoppen wij er ook nog maar een paar in onze mond.

Intussen kijk ik de hele tijd vertederd naar dat lieve meisje met haar slaapoogjes die langzaam alerter worden. Na ongeveer 20 minuten is ze klaarwakker en volledig fit om aan haar vele dagtaken te beginnen: spelen en boekjes lezen, puzzels maken, liedjes zingen, tv kijken, knutselen of boetseren, met papa gaan wandelen of ergens met de auto naartoe gaan....

Wat moet het leven van zo'n kleine 2 jarige peuter toch fantastisch zijn. De hele wereld draait om jou, als je iets nodig hebt vraag je het gewoon, en je hoeft alleen maar leuke dingen te doen. Als je honger hebt wordt je eten gebracht, als je moe bent wordt je lekker ingestopt, als je valt wordt je overladen met kusjes en knuffels en sussende woordjes. Het enige minpunt: niet alles mag altijd, en dat kan soms heel frustererend zijn. Als je net lekker voor tv zit, bijvoorbeeld, en mama of papa beslissen dat de dagelijkse TV dosis bereikt is. Maar wat doe je dan? Eventjes een hele luide keel opzetten zodat het huis te klein wordt. En zie wat er gebeurt! Mama of papa doen er alles aan om het wenen te stoppen en zoeken koortsachtig naar een andere activiteit die nog leuker kan zijn dan TV kijken. Handig bekeken toch?

 

12:32 Gepost door crashtestmommy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.